Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kuchnia marokańska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kuchnia marokańska. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 8 stycznia 2009

Kocham Maroko!


Nigdy tam nie byłam, nawet niewiele wiem o tym kraju, a jednak muszę powiedzieć "Kocham Maroko!", a raczej jego kuchnię, te smaki i konsystencje, te ciekawostki, tak łatwe do uzyskania w tak odległej od afrykańskiego brzegu kuchni, a dające tyle egzotyki na talerzach. W kuchni najbardziej lubię eksperymenty, próby zestawiania różnych smaków, aromatów i konsystencji. Tagine to jeden z moich ulubionych obiektów, na których ćwiczę różne warianty i pomysły.

Poszukiwanie doskonałego tagine jest jeszcze przede mną, ale dzięki temu właśnie zbliżyłam się już jedynie o krok do ideału. Słodycz daktyli, moreli i podsmażonej czerwonej cebuli, wytrawność korzennych przypraw oraz anyżowy akcent fenkułu to wszystko otacza delikatne, rozpływające się w ustach mięso indyka, zamarynowane przed duszeniem w zestawie przypraw, jaki nazwałabym "Po prostu Maroko".

Na tym można by już poprzestać, jednak to wciąż nie wszystko. Niezwykła gremolata łączy w sobie sprzeczne smaki - łagodność kolendry i pietruszki z kwaśno-słoną kiszoną cytryną
i wyrazistym smakiem sprasowanego czosnku. Ten dodatek dodaje tagine niezbędnego pazura, a jednocześnie łagodzi ostrość harrisy. Całość na talerzu jest kompozycją wzajemnie uzupełniających się smaków.

Czemu więc nie jest to wciąż ideał. Myślę, że sedno problemu tkwi w rodzaju użytego mięsa. Myślę, że tłustsze mięso byłoby bardziej pasujące, dodające jeszcze swojego smaku do tej kompozycji. Następnym razem użyję udek kurczaka lub innego, wyrazistego w smaku mięsa, by nie zostało przytłumione przez inne smaki. Może to będzie wołowina, a może najbardziej tradycyjna dla tego dania jagnięcina.


Danie to nie powstałoby gdyby nie dwie rzeczy. Pierwsza to inspiracja, jaką okazała się dla mnie Anoushka, która podzieliła się swoim przepisem na cukinie z kiszonymi cytrynami. Druga, to konieczność ukiszenia cytryn. Zasadą w marynowaniu cytryn, jest zasypanie ich solą i zalanie sokiem z cytryny, a następnie zapomnienie o nich na przynajmniej miesiąc, choć już nawet po tygodniu mogą być jedzone. Diabeł jednak tkwi w szczegółach, to samo dotyczy też i smaków i aromatów. Do moich cytryn użyłam dwóch zestawów przypraw, by nadać im dodatkowy aromat i smak. Muszę przyznać, że oba wyszły ogromnie smaczne - jedne bardziej ostre, drugie korzenne.


I tak dzięki Anoushce i cytrynom powstał wyborny dodatek do tagine - smażone talarki z cukinii. Lekko chrupkie, przejmujące łagodniejący od ciepła patelni smak cytryn, cukinie byłyby też doskonałym daniem samym w sobie. Jedząc obiad czuliśmy się jakbyśmy siedzieli w cieple słońca dalekiego afrykańskiego brzegu ... i jak tu nie powiedzieć "Kocham Maroko!"

Tagine/Tajine (czyt. tażin)

Składniki:
1 1/2 kg piersi z indyka, pokrojonej na duże kawałki
sok z 1 cytryny
3 łyżki oliwy + 1 łyżka do zeszklenia warzyw
3 czubate łyżki mieszanki składającej się z następujących przypraw: kumin (kmin rzymski), kminek, imbir mielony, kardamon, papryka słodka (do mieszanki dodać wszystkich tych przypraw po łyżeczce, zmiksować, jeśli nie są mielone i uprażyć przez chwilę na suchej patelni przed dodaniem do marynaty)
szczypta harissy (normalnie radziłabym dodać ok. 1/2 - 1 łyżeczki, ale my nie możemy jeść tak ostrych dań, więc dodałam tylko szczyptę)
2 cebule czerwone, pokrojone w paseczki
1 fenkuł, z wykrojonym głąbem, pokrojony w paseczki
4 duże ząbki czosnku
1 kora cynamonu
1 szklanka suszonych moreli
1 szklanka suszonych daktyli
1/2 szklanki migdałów, obranych
1 łyżka masła orzechowego (najlepiej z migdałów)
szczypta szafranu rozpuszczona w 50 ml. wina/wermutu (może też być koniak/brandy/metaxa/itp)
woda lub bulion warzywny/drobiowy
sól/sos sojowy i pieprz

Gremolata:
1 kiszona cytryna (przepis poniżej)
2 ząbki czosnku (mogą być marynowane w oliwie)
garść posiekanej natki pietruszki
garść posiekanej kolendry

Przygotowanie: Mięso włożyłam do torebki strunowej, wsypałam mieszankę przypraw (ostudzonych!) i szczyptę harissy, wlałam oliwę i sok z cytryny. Dokładnie obtoczyłam mięso w marynacie i odłożyłam do lodówki na przynajmniej godzinę (można też włożyć w marynatę na noc). W dużym garnku zeszkliłam cebulę, pokrojoną w paseczki razem z tak samo pokrojonym fenkułem. Pod koniec dorzuciłam sprasowany czosnek. Dorzuciłam zamarynowane mięso, korę cynamonu, morele, daktyle, migdały, masło migdałowe, wino a w nim rozpuszczony szafran. Wymieszałam dokładnie i wlałam bulion warzywny, ale tylko tyle aby wszystko było ledwo tylko zakryte. Przykryłam pokrywką i wstawiłam na średni ogień. Gotowałam ok. 1 1/2 - 2 godziny, aż mięso było miękkie a sos zgęstniał. Sprawdziłam konsystencję sosu - powinien być lekko gęsty, ale wciąż płynny - można go odparować, zagęścić łyżką masła orzechowego lub innym sposobem. Na gremolatę posiekałam garść natki kolendry i natki pietruszki, dodałam posiekaną cebulę kiszoną i wycisnęłam 2 ząbki czosnku. Ułożyłam gremolatę na mięsie, polanym sosem, ułożonym na kuskusie. Przed jedzeniem należy wymieszać mięso i sos z gremolatą.

Cukinie z kiszoną cytryną alla Żabka

Składniki:
4 średnie cukinie
1 -2 ząbki czosnku, poszatkowane
1-2 łyżeczka kuminu
1 łyżeczka słodkiej papryki
½ kiszonej, pokrojonej w niewielką kostkę, cytryny
1 łyżka poszatkowanej natki pietruszki
1 łyżka oliwy
sól pieprz

Przygotowanie: Cukinie pokroiłam na grube plastry (ok. 1 cm) i zblanszowałam w osolonej wodzie. Odłożyłam do odcieknięcia. Na rozgrzałam oliwę, podsmażyłam przez 1 minutę czosnek, kumin, paprykę. Dodałam cukinię i cytrynę. Smażyłam kilka minut (do 10 minut). Posypałam natką, wymieszałam i podałam na gorąco jako dodatek do tagine.

Dzieki Anoushko!

Marynowane cytryny

Składniki:
5 cytryn
1 szklanka soku z cytryn (mi wyszło z 4 średnich sztuk)
gruboziarnista sól morska

1 wersja:
listek laurowy
8 ziaren czarnego pieprzu
6 ziaren kolendry
laska cynamonu

2 wersja:
1/2 gwiazdki anyżu
4 goździki

Przygotowanie: Najpierw porządnie umyłam cytryny i zostawiłam je w misce z ciepłą wodą na ponad godzinę, delikatnie obciążone talerzem. W tym czasie wycisnęłam 4 cytryny i uzyskałam 1 szklankę soku. Przygotowałam dwa wyparzone słoiki o pojemności 0,5 litra każdy (choć lepiej gdyby był to jeden o pojemności 1 litra). Do każdego słoika wrzuciłam przygotowany zestaw przypraw i garść (bardzo kopiasta łyżka) morskiej soli gruboziarnistej. Cytryny bardzo (!) dokładnie wytarłam z wody i przecięłam je na ćwiartki, ale tak by wciąż były połączone u podstawy. porządnie natarłam je od wewnątrz solą i mocno upychając włożyłam do słoika, po każdej sypiąc sporą garścią soli. Każdy słoik zalałam obficie sokiem z cytryn i odstawiłam w ciemne i nie za ciepłe miejsce (najlepiej do spiżarki czy szafki, ale nie do lodówki). Po tygodniu już można je pałaszować, choć najlepsze są po trzech do czterech tygodni. Po okresie marynowania, powinny być przełożone do lodówki, gdzie mogą być przechowywane do pół roku.

Ważne: Żeby uzyskać jak najwięcej soku z cytrusów można albo poturlać je po blacie, mocno dociskając ręką (ale nie zgniatając) albo włożyć na kilka sekund do mikrofali.

Smacznego.

sobota, 13 grudnia 2008

Zupoholiczka z wizytą.


Dwa dni temu wpadła, jak śliwka w kompot, Oczko na pieczenie chleba. Chlebek wyszedł wyśmienity, a zabawy było z nim co nie miara, ale na samym chlebku poprzestać nie można było. Rankiem wstałam więc i w dużym garnku ugotowałam zupki dla najsłynniejszej blogowej Zupoholiczki. Oj, stracha to ja miałam przed oceną wymagającej smakoszki płynnych stanów.

Ale po kolei. Do garnka, w któ
rym rozgrzał się mój bulionik, wpadła ciecierzyca, a jakiś czas później reszta warzyw. Wiadomo, że Zupoholiczka mięska nie jada, więc zarówno wywar jak i sama zupka bez mięska była. Na patelni zaś powstało to co dla tej zupy najważniejsze. Nazywam to "smakiem Maroka". Zeszklona cebulka podsmażona z przyprawami typowymi dla kuchni marokańskiej, na koniec przekształcona w sosik-zagęstnik i połączona z wywarem warzywnym w garnku. Niezmiernie rzadko używam maki do zagęszczania zup, ale tutaj jest to tak korzystne, a nawet wymagane, że nie można pominąć tego elementu.


A teraz finał. Zupka, żeby tak już zupełnie po Oczkowemu było, to dla każdego biesiadnika nalana została do innego talerzyka, a zjedzona z chlebkiem pita była doskonała. Wyrazista w smaku, ostrawa, mająca tą kombinację smaków, która zabiera Nas poprzez nasze podniebienia do dalekiej Afryki. A co najważniejsze została zatwierdzona przez Zupoholiczkę. Czemu tak śmiało to mówię? ... Czy prosi się o dokładkę z grzeczności?


Wegetariańska harira

Składniki:
1 1/2 - 2 l bulionu warzywnego (przepis tutaj)
25 dag suchej ciecierzycy
25 dag cukinii, pokrojonej w półplasterki lub kostkę
25 dag dyni, pokrojonej w kostkę
25 pomidorów, pokrojonych w kostkę
2 marchewki
1 łyżka oleju
2 cebule, poszatkowane
2 łyżeczki cynamonu
1 łyżeczka kurkumy
1 łyżeczka imbiru w proszku
1 łyżeczka kminu rzymskiego
1 łyżeczka czarnego pieprzu
1 łyżeczka soli morskiej
1 łyżeczka harrisy
1 łyżka mąki
świeże zioła: kolendra, mięta, pietruszka

Przygotowanie: Ciecierzycę namoczyłam na noc. Na drugi dzień w dużym garnku roztopiłam bulion (ew. przygotować odpowiednią ilość z kostek) i w nim ugotowałam ciecierzycę prawie do miękkości. Wtedy wrzuciłam pokrojoną dynię, cukinię i pomidory (ja użyłam takich z puszki, ale bez sosu). Gotowałam na niewielkim ogniu, a w tym czasie na patelni zeszkliłam cebulę na oleju i po chwili dodałam przyprawy, które smażyłam wraz z cebulą przez kilka minut. Na patelnię wsypałam łyżkę mąki i dolałam 2-3 chochle bulionu, ciągle mieszając by nie powstały grudki z mąki i by wszystkie przyprawy i cebulę uwięzić w tworzącym się sosie. Zawartość patelni, ten jak to nazywam marokański smak, wylądował w zupie, gdzie gotowałam go jeszcze kilka minut. Podałam z cząstkami cytryny, posiekanymi ziołami (tym razem tylko natką, gdyż ani kolendry ani mięty niestety nigdzie nie udało się mi kupić) oraz chlebkami pita.

Źródło: "Antony w Maroku" Kuchnia.tv z moimi zmianami w kierunku mniejszej kaloryczności i czyszczenia lodówki (z marchewek) :)

Chlebki pita

Składniki:
225 g białej mąki chlebowej (można dać pół na pół z mąką razową)
1 łyżeczka soli
15 g świeżych drożdży (lub 1 i 1/2 łyżeczki suszonych)
140 ml ciepłej wody
2 łyżeczki oliwy z oliwek

Przygotowanie: Mąkę przesiałam z solą, a drożdże rozpuściłam w wodzie. Dodałam do nich oliwę i wszystko razem wlałam do mąki. Wymieszałam aż powstało miękkie ciasto, które następnie wyrabiałam ok 5 minut na posypanym mąką blacie, aż stało się gładkie i elastyczne. Odłożyłam do miski i odstawiłam pod przykryciem do wyrośnięcia na 1 godzinę (do podwojenia objętości). Po tym czasie, wyłożyłam ciasto na oprószony mąką blat, podzieliłam je na 6 kawałków i zostawiłam przykryte na 5 minut. Każdą część rozwałkowałam na grubość 5 mm i średnicę ok 15 cm, ułożyłam na ściereczce wysypanej mąką, nasmarowałam mlekiem, przykryłam drugą ściereczką i zostawiłam do rośnięcia na 20-30 minut. Piekłam na blasze wyłożonej pergaminem, w piekarniku nagrzanym do 230 stopni Celsiusa przez 4-6 minut. Nie powinny zanadto zbrązowieć, jedynie napuchnąć.

Źródło: Blog Evenki "Arabeska"

Smacznego.

czwartek, 4 grudnia 2008

Jesteśmy w Maroku!


Choć lubię gotować i gotuję sporo, to są takie rzeczy których jeszcze do tej pory nigdy nie robiłam. Do tego katalogu, wciąż zmniejszającego się, należy pieczenie czy też gotowanie całego ptaka. Już jakiś czas temu, na zakończenie zabawy "Gotuj po polsku" chciałam upiec całego bażanta lub gęś. Nie wyszło wtedy, ale co się odwlecze to nie uciecze.

Ostatnio przy okazji "Festiwalu kuchni żydowskiej" zaopatrzyłam się w rewelacyjną ksiażkę kucharską Clarissy Hyman "Kuchnia Żydowska. Przepisy i opowieści z całego świata". Czytam ją powolutku, rozkoszując się oglądaniem pięknych zdjęć i wyobrażaniem dań, mrugajacych do mnie z zaczęcajacych przepisów. Tak pewnego dnia trafiłam na duszonego z daktylami i migdałami kurcze, ułożone na cebulowym łóżeczku, skąpane aromatycznym i słodkim sosem. Ponieważ uwielbiam tagine i w ogóle duszone mięsa, a zrobienie całego ptaka było wyzwaniem, którego bardzo się chciałam podjąć, wybrałam ten przepis.

Rankiem pojechałam z tatą (Dziękuję jeszcze raz!) na bazar, skąd przywieźliśmy kurczaka i inne potrzebne ingrediencje. Pozostało mi tylko zaprząc się do pracy. Przygotowywanie jednak tego wykwintnego farszu trochę nadwyrężyło mój kręgosłup. Żeby więc nie stać przez godzinę szpikując daktyle migdałami z cebulką, tym bardziej że jakoś nie chciały się poddać tej procedurze, postanowiłam trochę zmienić wykonanie. Wymieszałam wszystko w miseczce i taką mieszaniną napakowałam kurczaka. Kiedyś jednak jeszcze spróbuję przygotować to dokładnie zgodnie z przepisem. Może trudność tkwiła w tym, iż nie udało się mi kupić daktyli medżdul. Nawet nie wiem jak one wyglądają i czy rzeczywiście wygodniej by się je faszerowało cebulką i migdałem.

Kiedy mąż porcjował kurczaka, a ja siedziałam przy stole nakłądając nam kuskus i podając cytryny poczułam się jakbym była w dalekim Maroku. Aromat dania, kolorowy sos i słodkie nadzienie sprawiły, że zamykajac oczy mogliśmy powiedzieć "Jesteśmy w Moroku!"


Kurczę z daktylami po marokańsku
(na 6 osób)

Składniki:
400 g daktyli medżdul, bez pestek (ja kupiłam poprostu daktyle, nie wiem jaką maja nazwę)

migdały tyle samo ilościowo (nie wagowo!) co daktyli, sparzone i lekko uprażone (u mnie wyszło ok. 80 sztuk)
sok z 1 cytryny
3 duże cebule
2 łyżki oleju z czerwonej palmy i kanoli
1 1/2 łyżeczki cynamonu
1/2 łyżeczki startego kwiatu muszkatołowca
1/4 łyżeczki startej gałki muszkatołowej
1/2 łyżeczki białego pieprzu

1/2 łyżeczki soli
1 duży kurczak, oczyszczony i posolony w środku i na zewnątrz
1 łyżeczka szafranu
1 łyżka miodu
2 łyżki ciepłej wody
garść uprażonych płatków migdałów

cytryna

Przygotowanie: Migdały (oprane i uprażone) włożyłam do soku z cytryny na 1 godzinę. W tym czasie zeszkliłam cebulę na oleju i odstawiłam do wystygnięcia. Zmieszałam przyprawy. Powinnam każdy daktyl naszpikować migdałami i cebulką i obtaczać w przyprawach. Ja jednak zlałam sok z cytryny do kuczeka, wymieszałam w misce daktyle, migdały i cebulkę i oprószyłam połową przypraw. Przygotowanego kurczaka nafaszerowałam i spięłam specjalnymi szpatkami. Pozostałą mieszaninę nadzienia ułożyłam w dużym garnku-brytfance, a na tym położyłam kurczaka. Nasmarowałam go resztą przypraw i polałam wodą, w której wcześniej rozpuściłam miód z szafranem. Przykryłam garnek i dusiłam na malutkim ogniu przez 1 1/2 - 2 godziny. Po tym czasie sprawdziłam temperaturę kurczaka specjalnym termometrem - w udku powinien mieć 75 stopni. Podczas duszenia ok. 4-5 razy polewałam go wyciekajacymi sokami i tworzącym się sosem. Można dodać trochę wody (ja nie musiałam). Podałam z kuskusem i cząstkami cytryn, posypane uprażonymi migdałami.

Źródło: Clarissa Hyman "Kuchnia Żydowska. Przepisy i opowieści z całego świata"

Smacznego.

A to z serii uchwycone w kadrze - Łzy Nocy (krople rosy na balustradzie).


piątek, 31 października 2008

Koniec Festiwalu, ale nie Dyni.



Dzisiaj kończy się Festiwal Dyni. Jestem pewna, że dzięki niemu wielu z Wam dynia pokazała swą wszechstronną oraz kusicielską twarz i że do rzadkości będą należeć domy, w których domownicy odetchnął z ulgą, gdy już na talerzu nie będzie pojawiać się pomarańczowa jesienna kula. Zarówno w deserach, jak i obiadach, a nawet podczas śniadań i kolacji może towarzyszyć nam przez wiele dni, nie tylko zimowych. Jej delikatny, lekko słodkawy smak rewelacyjnie chłonie wszystkie smaki i aromaty, zmieniając się w zależności od upodobań gotujących.

Kto by pomyślał, że złota jesień może tak długo królować w naszych domach, dzięki pomarańczowemu, a czasem czerwonemu czy zielonemu warzywu. Nie tylko jesień od dzisiaj będzie się mi kojarzyć z dynią. W tegoroczne wakacje zakochałam się w ratatouille. Jedliśmy ją przynajmniej raz w tygodniu, a nawet i częściej. Czasem robiłam ją tradycyjnie, a czasem eksperymentowałam z różnymi składnikami. Tak też się stało i dzisiaj.

Mniejsza ilość pomidorów (a raczej tylko sos pomidorowy) i delikatnie rozpływająca się dynia stworzyły sos, będący doskonałym nośnikiem smaku dla pozostałych wyrazistych warzyw i ziół. Zwykle dodałabym świeże zioła, dziś jednak poprzestałam na suszonych, ale świeżo tartych.

Do tradycyjnych składników dodałam pokrojoną w kostkę dynię i podałam z migdałowo-morelowym kuskusem z halibutem saute. Naprawdę obłędne danie. Do tego idealnie nadaje się do wykwintnego podania. Szczerze polecam.


Dyniowa ratatouille

Składniki:
1 mały bakłażan, pokrojony w pół-talarki
1/2 średniej cukinii, pokrojona w plasterki
1 duża czerwona papryka, pokrojona w kostkę
30 dag dyni, pokrojonej w kostkę
1 czerwona cebula, pokrojona w paseczki
1 szalotka, pokrojona w kosteczkę
2 ząbki czosnku, drobno posiekane/wyciśnięte
oliwa (ok. 2 łyżek)
zioła prowansalskie
sól i pieprz
1 szklanka sosu pomidorowego z bazylią

Przygotowanie: Na silnie rozgrzanej patelni podsmażałam warzywa (aż do uzyskania zbrązowienia), w następującej kolejności: bakłażan (na 1 łyżce oliwy), cukinia z paprykami (1 łyżka oliwy), cebula i szalotka z czosnkiem i po chwili dodałam dynię. Wszystkie warzywa na patelni doprawiałam solą, pieprzem i ziołami prowansalskimi. Po usmażeniu bakłażana przełożyłam go do garnka, potem to samo z cukinią i paprykami. Do garnka wlałam sos pomidorowy i w czasie gdy podsmażała się dynia i cebule, w garnku zagrzał się sos z warzywami. Dynię dodałam do garnka na ostatnie 5 minut gotowania.
Podawać na ciepło lub na zimno.

Migdałowo-morelowy kuskus
(2 porcje)

Przygotowanie: Uprażoną garść posiekanych migdałów, pokrojone w paseczki 4-5 moreli (suszonych), łyżką skórki pomarańczowej i łyżką soku pomarańczowego połączyłam z 1/2 szklanki kuskusu i zalałam 1 szklanką gorącej wody. Przykryłam. Po kilku minutach, jak makaron wchłonął wodę, widelcem go spulchniłam.

Halibut saute


Przygotowanie: Filety halibuta pokroiłam, doprawiłam solą, pieprzem, startymi ziołami prowansalskimi i usmażyłam po 3 minuty na każdej stronie na silnie rozgrzanym tłuszczu skrapiając sokiem z limonki. Podałam z cząstkami cytryn/limonek.

Smacznego.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...